Ben k???kken -masalarin altina saklanabilecek, ?ekmecelere sigabilecek boyuttayken- bir ?ekmecenin i?ine tirmanir, ?ekmecenin gemi, halinin da deniz olduguna inanirdim. Pusulami bir sisede buldum. Bir dogum belgesiydi bu. ?zerinde ger?ek ebeveynlerimin adlari vardi. Bundan hi? kimseye s?z etmedim. Ger?ek annemle babami bulmaya hi? yeltenmedim; bir ?ift ebeveyn talihsizlikse, iki ?ifti tam bir yikim olurdu. Jeanette Winterson, Tek Meyve Portakal Degildir adli eserinin ardina gizlenmis sarsici, kalp kiran ger?ekleri tek tek anlatiyor bu kitapta. O, evlat edinilmis bir ?ocuktu. ?atisi altina girdigi evi daima yadirgadigi gibi "Bayan Winterson" adiyla ?agirdigi kadinin annelik g?d?lerine de s?pheyle yaklasti. ?yle ki, bir okul etkinliginde onu yaninda g?r?p "Bu annen mi?" diyenlere "Genellikle..." cevabini verebiliyordu ancak. Hayatin sirrini Kutsal Kitap'in sayfalari arasinda arayan kadina mutlu olmak istedigini s?yledigindeyse, "Normal olmak varken niye mutlu olasin ki?" yanitini almisti. Bayan Winterson, Jeanette'in oldugu ve olmak istedigi her seyin ziddiydi. Ancak Jeanette yine de onu sevdi ve hep ?ocuk kaldi. Bu durumu en iyi izah eden de yine onun s?zleri: "Anne bizim ilk g?n?l maceramizdir. Onun kollari. Onun g?zleri. G?gs?. Bedeni. Ve daha sonra ondan nefret edersek, bu ?fkeyi kendimizle birlikte diger sevgililerimize tasiriz. Ve eger onu kaybedersek, bir daha nerede buluruz? D?nyada hi? ilgilenilmemis, bu y?zden de bir t?rl? b?y?yememis bu kadar ?ok ?ocuk oldugu i?in ?zg?n?m. Yaslaniyorlar ama b?y?m?yorlar. Bunun i?in sevgi gerek. Sansliysan, sevgiyi daha sonra bulursun. Sansliysan, sevginin suratina yumrugu yapistirmazsin."
