Dansarar utan spor

Ein eldre mann med framskriden demens kjem seg på uforklarleg vis ut og bort frå sjukeheimen der han bur. Han har mista språket, men den gamle krinsmeisteren i spydkast er enno fysisk sprek, og slik lett på foten.
Lesaren får følgja han på rømmen – om det er på rømmen han er. Kanskje han heller er på leit etter noko han har mista? Noko han berre kan minnast gjennom små flenger i hukommelsen?

«Forfattaren fangar lesaren inn frå første side.» 
Pål H. Djuve