Nieguin nieiddaid niegut

Muitalusain boahtá ovdan measta jáhketmeahttun olmmo-meahttunvuohta. Divttat addet jávohuvvon nissoniidda jiena. Eai dat litnut muitalusaid garra sisdoalu, eambbo govvidit mo lea vejola- veahkaválddála- dilis birgehallat, ja ceavzit. Jos ceavzá. -albmáicuohcci lea mo nisu ii leat «ovttaskas olmmo-». Son gulla olles sohkii, ja lea muhtinláhkái buohkaid biigá, lea buohkaid dorvu ja guoddá buohkaid árvvu. Muitalusat buktet dan gova ahte nissonat gártet sivala--at jos guoibmi lea veahkaválddála-, dahje jos earaláhkái vásiha veahkaválddála-vuo-a. Stállu lea min gaskkas maid, ja nisu gártá gillát go lagamu--at eai ge doarjjo su. I fortellingene kommer det frem nesten utrolig umenneskelighet. Diktene bringer frem stemmene til de tause kvinnene. Diktene myker ikke opp fortellingenes innhold, men gir bare et bilde av hvordan det er å overleve i et voldelig forhold, og å overleve, hvis man overlever.